Barzoi

De Barzoi is een elegant en sierlijk ras, dat oorspronkelijk als jachthond gefokt werd voor open terrein. Hij is sterk afhankelijk van zijn zicht om prooi te spotten en krachtige, snelle acties om op het prooi te jagen.

Fysieke kenmerken

De Barzoi is stilstaand en bewegend een sierlijk en elegant dier. Dit ras is geschikt voor de jacht op woest, groot wild in extreem koude klimaten. Om dit doel te behalen, rent de hond enorm snel maar heeft een krachtigere en grotere lichaamsbouw dan een Greyhound. Zijn kaken zijn sterk genoeg om een wolf gevangen te nemen. De zijden, lange vacht van de hond kan ondertussen krullerig of plat en golvend zijn, waardoor de hond beschermd is tegen de sneeuw en koude weersomstandigheden.

Persoonlijkheid en temperament

De Barzoi is normaal gesproken goed voor kinderen, maar zijn speelsheid voldoet niet aan de verwachtingen van sommigen. Hij is verlegen bij vreemden, en sommige Barzoi’s kunnen ook vrij timide zijn. De Barzoi is een schoolvoorbeeld van een stil en welgemanierd huisdier. Wanneer hij buiten is, begint de hond wild in het rond te rennen en kan hij zelfs kleine, rennende dieren achterna gaan zitten. De hond wordt beschouwd als onafhankelijk, maar ook van nature gevoelig.

Verzorging

De Barzoi voelt zich het beste als huisdier met toegang tot de tuin. Hij kan wel buiten leven in koude weersomstandigheden, maar dan moet hij wel een warme schuilplaats en een zacht bed hebben. De reu heeft een vollere vacht dan de teef en moet twee à drie keer per week geborsteld of gekamd worden. Er zijn perioden waarin de hond zeer veel haar afwerpt. Deze hond voelt zich op zijn gemak als hij dagelijks de mogelijkheid heeft om een lange wandeling of een sprint in een afgesloten gebied te maken.

Gezondheid

De gemiddelde levensverwachting van de Barzoi ligt tussen de 10 en 12 jaar, en hij is vatbaar voor serieuze gezondheidsproblemen zoals maagtorsie, en kleine gezondheidsproblemen zoals  cardiomyopathie en hypothyroïdie. Verdovingen hebben een averechts effect op de Barzoi. Om deze problemen te achterhalen, moet uw dierenarts wellicht de schildklier en het hart onderzoeken.

Geschiedenis en achtergrond

Honderden jaren lang heeft de Russische aristocratie de Barzoi of de ‘Russische Wolfshond’ gefokt. In de 13e eeuw was de hazenjacht een populaire sport en na twee of drie eeuwen werden jachthonden gekruist met hoge Russische herdershonden en berenhonden om de grootte en de vacht van het oorspronkelijke ras te verbeteren. Dit was nodig bij het jagen op wolven in zeer koude klimaatomstandigheden.

De eerste Barzoi werd in de 17e eeuw gedocumenteerd in een boek dat over de jachtregels van de Barzoi ging. Er wordt gezegd dat er nog nooit zoveel aandacht werd besteed aan een jachthond. Talloze lijfeigenen verzorgden de honden op grote landgoederen en de jachten waren grote gelegenheden. Een verslag vermeldt dat honden, drijvers, paarden en jagers op een trein werden gezet met meer dan 40 auto’s. Een andere trein nam de groothertog en de adel mee. Meer dan honderd Barzoi’s namen deel aan de jacht. In eerste instantie zochten de speurhonden en drijvers naar de wolf, en de jagers te paard volgden hen. Wanneer er een wolf gespot werd, werden er een paar Barzoi’s losgelaten. Deze honden vielen samen hun prooi aan, totdat de jagers arriveerden.

Tegen het einde van de 19e eeuw bestonden er in Rusland zeven verschillende subtypes van het Barzoi ras. De groothertog Nicolai Nicolaevich behield de huidige standaard van de Barzoi dat afstamt van het Perchino ras. De meeste honden van de vroege import in Amerika werden direct door Perchinokennels geleverd. De Russische Tsaar gaf veel Barzoi’s als cadeau aan bezoekende royaliteit. De afloop van de Russische Revolutie betekende het einde van de welvarendheid van de adel en daardoor stierven er vele Barzoi’s.

In de Verenigde Staten werd de Barzoi bekend als glamourhond die filmsterren moest vergezellen. De Barzoi is populair als huisdier en is gewild als een prachtige showhond en jachthond. Bovendien is hij een uitstekend model.