Borderterriër

De Borderterriër is alert, actief en behendig, en populair vanwege zijn ‘smerige’ gezicht en zijn hardnekkige karakter. De Border is oorspronkelijk een vossenjagende hond, en hij is een goed werkdier en een leuke kameraad.

Fysieke kenmerken

De lange poten van de Borderterriër zijn gemaakt voor uithoudingsvermogen, behendigheid, en snelheid om achter een paard aan te rennen door ieder soort terrein. Hij maakt enorme stappen. De middelgrote Borderterriër is ook hoog in verhouding met zijn lengte, terwijl zijn smalle lichaam hem helpt om tussen kleine kiertjes te komen wanneer hij op een vos jaagt.

De unieke ‘otter’ kop van de Borderterriër is een typisch kenmerk en een weerspiegeling van zijn alerte uitdrukking en temperament. Zijn huid zit losjes en is erg dik, waardoor hij beschermd is tegen de beten van zijn aanvaller. De dubbele vacht beschikt over een rechte, draadachtige buitenste vacht en een dikke, korte onderste vacht.

Persoonlijkheid en temperament

Deze gehoorzame, vriendelijke, bezige, en nieuwsgierige Borderterriër kan onafhankelijk zijn.

Hij is een perfecte kameraad voor iedereen, zo is de Borderterriër ook teder met kinderen. Dit ras heeft ook de neiging om te blaffen en graven, en zal vaak proberen te ontsnappen. Normaal gesproken gaat hij goed samen met katten of andere honden, maar hij kan beter uit de buurt gelaten worden van knaagdieren.

Verzorging

Hoewel hij buitenshuis in koude klimaten kan leven, voelt de terriër zich beter als hij toegang heeft tot de tuin en het huis. De harde vacht moet wekelijks geborsteld worden en het losse haar moet vier keer per jaar gestript worden zodat de vacht er netjes uitziet.

Omdat de Borderterriër van activiteit houdt, moet hij een toereikend oefeningsschema krijgen die kan bestaan uit een fors spelletje, een vrije wandeling in een veilig gebied, of een dagelijkse wandeling aan de riem.

Gezondheid

De Borderterriër, die tussen de 12 en 15 jaar oud wordt, is vatbaar voor heupdysplasie en hartfalen. Dit ras kan ook lijden aan kleine gezondheidsproblemen zoals patella luxatie. Om deze problemen te achterhalen, moet een dierenarts wellicht heup- en hartonderzoek doen op de hond.

Geschiedenis en achtergrond

De Borderterriër wordt aangeprezen als een van de oudste Britse terriërs en hij werd ontwikkeld in de buurt van de Cheviot Hills tussen Engeland en Schotland. Oorspronkelijk is dit ras gefokt om op vossen te jagen die problemen vormden voor de boeren. De Borderterriër, de kleinste van de langpotige terriërs, moest erg snel zijn om de paarden bij te houden en toch klein blijven, zodat hij een vos kan uitgraven of achtervolgen.

Het eerste verslag van dit ras stamt uit de 18e eeuw. Zijn voorvaders werden in verband gebracht met de Dandie Dinmont-terriër. In 1870 werd de naam Borderterriër gekozen, hoewel hij soms de Coquetdaleterriër werd genoemd. In het begin van de 20e eeuw werd de Borderterriër nauwelijks nog voor zijn eerdere functies gebruikt, en werd tijdens de expedities van de adel evenveel gewaardeerd als de Foxhound.

De Borderterriër, die in 1930 erkend werd door de American Kennel Club, is nog altijd een favoriet onder jagers en hij is zelfs een populaire showhond en een lief huisdier geworden.