Bostonterriër

Hij wordt ook wel eens de kleine Amerikaanse heer genoemd vanwege zijn tedere houding. De Bostonterriër werd meer dan 100 jaar geleden gefokt in de Amerikaanse staat Massachusetts, als gevolg van een kruising tussen de Engelse buldog en de Engelse terriër. De Bostonterriër is toegewijd, slim en actief, waardoor hij een geweldige kameraad is.

Fysieke kenmerken

De scherp omlijnde Bostonterriër heeft een vierkantig, compact en kort lichaam. Deze hond straalt levendigheid, stevigheid, kracht, vastberadenheid, sierlijkheid en stijl uit. Hij behoudt veel kenmerken van zijn Buldog verwanten, maar hij heeft een scherp omlijnde lichaamsbouw, waardoor hij een ideale helpende huishond is. Deze kleine honden staan ook bekend om hun gesnurk of gesnotter door hun platte neuzen. Zijn korte vacht, dat getijgerd, seal of zwart met witte vlekken is, ziet er elegant uit.

Persoonlijkheid en temperament

De Bostonterriër is misschien soms wat koppig, maar hij is ook slim: hij kan dingen leren. Hij is verlegen bij vreemden en sommige Bostonterriërs reageren pittig tegenover andere onbekende honden, terwijl andere juist veel blaffen. Dit ras is echter ook gevoelig en toegewijd, en binnenshuis is de hond een van de meest welgemanierde, sierlijke honden. Als hij naar buiten wordt gebracht, is de Bostonterriër een hele actieve hond en hij is brutaal, speels en houdt ervan om met een bal te spelen.

Verzorging

Bostonterriërs moeten niet buitenshuis gehouden worden, omdat veel honden de hitte niet aankunnen. Zijn vacht heeft minimale verzorging nodig, het moet alleen af en toe geborsteld worden om de losse haren te verwijderen. De Bostonterriër is een echte hond voor binnen, maar hij heeft dagelijks oefeningen nodig, in de vorm van een korte wandeling of een goede stoeipartij in de tuin.

Gezondheid

Deze Bostonterriër wordt gemiddeld tussen de 10 en 14 jaar oud en is vatbaar voor kleine gezondheidskwalen zoals geknepen neusgaten, allergieën, zacht verhemelte, patella luxatie, doofheid, demodicosis, epileptische aanvallen, hoornvliesbeschadiging, en staar. Om deze problemen te achterhalen, moet een dierenarts wellicht onderzoek verrichten op de heup, knie en ogen van de hond.

De Bostonterriër kan verdoving of hitte niet verdragen. Daarnaast worden de puppy’s van de Bostonterriër vaak via een keizersnede geboren.

Geschiedenis en achtergrond

Gelukkig is de oorsprong en geschiedenis van de Bostonterriër goed gedocumenteerd, wat vrij zeldzaam is vergeleken met andere hondenrassen. Het is een echte Amerikaanse creatie. De Bostonterriër is een resultaat van een kruising, die in 1870 plaatsvond, tussen een Engelse buldog en een witte Engelse terriër. Deze hond stond algemeen bekend als ‘Hooper’s Judge,’ vernoemd naar de man die het dier kocht, Robert C. Hooper. Men gelooft nu dat het verleden van alle moderne Bostonterriërs gekoppeld is aan dit reutje van 14 kilo. Nadat hij gekruist werd met Franse buldoggen, verbeterden zijn fysieke en mentale attributen. In 1879 werd de Bostonterriër erkend door de Massachusetts State Legislature als de officiële hond van de staat, en in 1889 werd de eerste club voor het ras opgericht, de American Bull Terrier Club.

Omdat de honden vaak Bulterriërs genoemd werden in wedstrijden en shows, begonnen Engelse buldog en Bulterriër liefhebbers bezwaar te maken tegen deze nieuwe deelnemers, vanwege de gelijkenis van de naam van het ras. De Boston Terrier Club of America werd in 1891 opgericht en snel daarna werd de naam officieel veranderd in Bostonterriër, vernoemd naar de stad waar het ras vandaan komt.

In 1893, iets meer dan 20 jaar na het begin van het ras, werd de Bostonterriër erkend door de American Kennel Club (AKC). Dit was vrij ongewoon, omdat veel andere rassen decennia nodig hebben voordat ze erkend worden bij de AKC. De onderscheidende vlekken van het ras zouden pas later een belangrijke eigenschap vormen voor de Bostonterriër en worden nu beschouwd als zijn meest prachtige eigenschap. Vandaag de dag is de Bostonterriër een elegant huisdier en een geweldige kameraad.