Bullterriër

De onderscheidende vorm van de eivormige kop en robuuste lichaam van de Bullterriër zorgt ervoor dat het ras een van de herkenbaarste op de wereld is. Hij is speels en amuserend, waardoor hij een favoriet bij families is.

Fysieke kenmerken

De Bullterriër is een goed uitziende, maar taaie hond die op een gladiator lijkt. Zijn immense en sterke kaken worden alleen geëvenaard door de ongebruikelijke vorm van zijn hoofd en zijn levendige uitdrukking. Maar eigenlijk komt het door zijn lage zwaartepunt (hij is langer dan dat hij hoog is) en spiermassa, dat hij een geweldige vechter is. De Bullterriër heeft ook een korte, platte vacht en een gemakkelijke, soepele manier van lopen. Zijn huid zit ondertussen strak.

Persoonlijkheid en temperament

De Bullterriër is een speels, komisch en uitbundig. Maar wees ervan bewust dat deze liefelijke, zachtaardige en toegewijde hond ook ondeugend of zelfs agressief gedrag ten opzichte van andere kleine dieren en honden kan tonen. De hond moet dagelijks mentale en fysieke oefeningen doen om deze gedragsproblemen te voorkomen.

Verzorging

Het is een actieve hond. De Bullterriër houdt ervan om te rennen, maar mag dit alleen doen op een veilige plek. Hij kan tijdens gematigde temperaturen buiten blijven, maar hij voelt zich het beste als hij binnenhuis mag leven met toegang tot de tuin. De vacht heeft minimale verzorging nodig.

Gezondheid

De Bullterriër, die gemiddeld tussen de 11 en 14 jaar oud wordt, lijdt wellicht aan patella luxatie. Hij is ook vatbaar voor kleine gezondheidsproblemen zoals hartcomplicaties, allergieën en compulsief gedrag, en voor serieuzere gezondheidsproblemen zoals nierfalen en doofheid. Om deze problemen te achterhalen, moet een dierenarts wellicht onderzoek verrichten op het hart, de schildklier, oren en urine (urine creatinine ratio-proeven).

Geschiedenis en achtergrond

De Bullterriër werd oorspronkelijk in de 19e eeuw gemaakt door de oude Engelse terriër met de Bulldog te kruisen. In die tijd probeerden voorstanders van honden- en stierengevechten – twee vormen van amusement in Europa – de perfecte vechtershond te vinden. De vroege Bullterriërs verschilden van kleur en grootte – sommige leken veel op terriërs, terwijl andere weer veel op Bulldoggen leken.

Uiteindelijk werd hij gekruist met andere rassen zoals de Perdigueiro de Burgos, zodat er een sterke, hardnekkige en behendige hond voor in de ring ontstond. Zelfs toen werd de meeste aandacht gericht op de Engelse showhonden. Toen hondengevechten illegaal werden in Groot-Brittannië, begonnen velen Bullterriërs te ontwikkelen die eerder tentoonstellingen zouden winnen dan gevechten.

Over de jaren heen is de witte soort de meest bekende Bullterriërvariant geworden, zowel als huisdier als showhond. Hij is eigenlijk zo populair dat er reclamecampagnes en films zijn geweest waarin een Bullterriër voorkwam vanwege zijn komische uitdrukking en karakter.