Vlaamse koehond

De Vlaamse koehond is een compacte, krachtige hond. Hij ziet er stoer uit en vertoont geen tekenen van zwaarheid of lompheid. Hij is behendig, levendig en stoutmoedig, maar ook sereen en goedgemanierd. De Vlaamse koehond is een onbevreesde, efficiënte boerderijhond.

Fysieke kenmerken

De Vlaamse koehond is een ras dat een vierkantig, compact lichaam heeft met een enorme fysieke kracht. Hij heeft een korte rug en ziet er stoer uit. Het zijn veelzijdige dieren: zo kunnen ze als sleephond, herder en waakhond dienen.

De baard en snor van de Vlaamse koehond accentueren zijn hoofd en zijn indrukwekkend brutale, alerte uitdrukking. Door zijn ruwe lichaam kan hij tegen barre omstandigheden, terwijl zijn vacht waterbestendig en verstrikt is. De buitenste vacht is droog en ruw, en de binnenste vacht is qua textuur heel erg fijn. De Vlaamse koehond heeft een gemakkelijke en vrije manier van lopen, waardoor hij bijna iets magisch heeft.

Persoonlijkheid en temperament

De Vlaamse koehond heeft een erg vriendelijke persoonlijkheid. Ze blijven teder en kalm binnenshuis, maar buitenshuis zijn ze erg actief. Ze zijn erg toegewijd en loyaal aan hun baasjes. De Vlaamse koehond is van nature onafhankelijk en soms heeft hij de neiging om wat dominant gedrag te vertonen. Ze zijn geweldige kameraden.

Hun koershoudende en moedige karakter is een van hun grootste kenmerken. Ze zijn altijd erg zelfverzekerd en ze beschermen hun familie. Ze zijn over het algemeen gehoorzaam maar ze kunnen tekenen van agressie tonen tegenover andere honden en vreemden. Ze zijn speels met kinderen.

Verzorging

Hoewel de Vlaamse koehond buiten kan leven, voelen ze zich op hun best als ze toegang gegeven worden tot het huis en de tuin. Ze houden van menselijke aandacht en ze moeten dagelijks een grote hoeveelheid oefeningen doen. Ze houden ervan om urenlang te spelen, dat tevens ook een goede oefening is. Lange uren joggen en wandelen houden de hond ook gezond. Hoeden is een van hun favoriete spelletjes. De vacht moet af en toe geborsteld en getrimd worden zodat deze in topconditie blijft. Ze kunnen geweldige huisdieren zijn.

Gezondheid

De Vlaamse koehond wordt gemiddeld tussen de 10 en 12 jaar oud, en is vatbaar voor kleine gezondheidsproblemen zoals hypothyroïdie en grote problemen zoals ellenboogdysplasie, heupdysplasie, SAS, en glaucoom. Om deze problemen te achterhalen, moet een dierenarts wellicht regelmatige heuponderzoek verrichten.

Geschiedenis en achtergrond

De Vlaamse koehond staat bekend om zijn veelzijdige persoonlijkheid. De Vlaamse koehond wordt in het Frans de Bouvier des Flandres genoemd. Het woord ‘bouvier’ betekent os- of koeherder in het Frans. Ze zijn vandaag de dag populaire showhonden en herders. Ze zijn vernoemd naar het zuidwesten van Vlaanderen waar ze door boeren gebruikt werden om het vee te drijven op de landerijen. Dit ras werd ook op de vlaktes in het noorden van Frankrijk door boeren.

De Vlaamse koehond stond ook bekend als de koehond of Vuilbaard. Ze kwamen in verschillende kleuren, soorten en groottes voor. Naast het drijven van vee, moesten ze werken als een sleep- en boerderijhond. Er wordt aangenomen dat dit ras afstamt van de herdershond, de Mastiff en in zekere mate van bepaalde spaniels.

De eerste standaard werd in 1912 opgeschreven en zorgde voor een groot interesse in het ras. Een groot aantal Vlaamse koehonden raakten echter zoek tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen ze als hospik- en boodschappershonden dienden. Een hond, genaamd Ch. Nic de Sottegem, overleefde de oorlog en bewees dat hij enorm bekwaam was. Alle moderne Vlaamse koehonden stammen af van deze hond.

In 1922 leidde een herziene standaard tot de productie van een homogener ras. Ze werden enorm populair als showhond in de jaren 30 van de 20e eeuw, toen ze voor het eerst naar de Verenigde Staten werden gebracht.