Sint-Bernard

Sint-Bernard
Sint-Bernard2018-12-13T18:59:26+00:00

Project Description

Zachtaardig en waardig, de Sint-Bernard is een van de meest populaire gigantische rassen. Zijn krachtige en gespierde bouw contrasteert de wijze, kalme uitdrukking. Het ras heeft lang of kort haar, variërend in kleur van een diep tot een meer vergeeld bruin, met witte aftekeningen altijd aanwezig.

 

FYSIEKE EIGENSCHAPPEN

 

Krachtig en goed gespierd, heeft de Sint-Bernard hond de kwaliteiten die nodig zijn om mijlenver door diepe sneeuw te reizen. Dit lange en sterke ras heeft een imposante gestalte. Zijn uitdrukking maakt het er intelligent uizien. De jas van St. Bernard kan ondertussen een van de twee soorten zijn: de ene is glad met dicht en stoer kort haar en de andere is langer met licht golvend of recht middellang haar.

 

PERSOONLIJKHEID EN TEMPERAMENT

 

Ook al is de Sint-Bernard niet erg speels, hij is geduldig, zachtaardig en gemakkelijk in de omgang met kinderen. Het is bereid om te behagen en toont ware toewijding aan zijn familie. Soms toont de hond zijn koppigheid.

 

ZORG

 

De dagelijkse oefeningsvereisten van de Sint-Bernard worden opgevangen met korte runs en gematigde wandelingen. De hond is het beste wanneer hij buiten wordt opgeheven, en wegblijft van gladde oppervlakken. Overmaatse pups, die binnenshuis worden grootgebracht, zijn vatbaar voor heupproblemen.

De Sint-Bernardus is niet tolerant ten opzichte van hitte; in feite houdt het van koud weer. Het doet het beste bij toegang tot de tuin en het huis. De vacht moet wekelijks worden geborsteld en vaker tijdens het afstrijkseizoen. Bovendien hebben veel St. Bernards de neiging te kwijlen.

 

GEZONDHEID

 

Het Sint-bernardras, dat een levensduur van 8 tot 10 jaar heeft, kan grote gezondheidsproblemen hebben, zoals heupdysplasie bij de hond (CHD), elleboogdysplasie, maagtorsie, osteosarcoom, distichiasis, entropie en ectropion. Het is ook gevoelig voor kleine gezondheidsproblemen zoals hartaandoeningen, cardiomyopathie, Osteochondritis Dissecans (OCD), diabetes, toevallen, cervicale wervelinstabiliteit (CVI) en hotspots. Om sommige van deze problemen te identificeren, kan een dierenarts heup-, elleboog- en oogexamens uitvoeren op de hond.

 

GESCHIEDENIS EN ACHTERGROND

 

Afkomstig van de Romeinse Molossian honden, ontwikkelde de Sint-Bernard zich tot de indrukwekkende levensreddende hond van 1660 tot 1670. Gedurende deze tijd werd de eerste lichting van deze grote honden gebracht naar het St. Bernard Hospice, dat een opvangcentrum voor reizigers die verplaatsen tussen Zwitserland en Italië. Oorspronkelijk hielp het ras bij het keren van spuugtanden, het trekken van karren en het was mogelijk dat ze handlangers of waakhonden waren, maar al snel ontdekten de monniken dat de honden buitengewone padvinders in de sneeuw waren. Een Sint-bernard zou verloren reizigers opsporen, het gezicht van de verloren persoon likken, naast hem gaan liggen om hem warmte te geven en hem te helpen overleven. De hond diende deze gewaardeerde rol voor meer dan 300 jaar en redde maar liefst 200 levens.

De bekendste van de Sint-Bernardshonden was Barry, die zo’n 40 levens redde. Voorafgaand aan de dood van deze hond stonden de Sint-Bernards onder andere bekend als ‘Hospitium honden’. Toen de beroemde Barry stierf, werden de honden na hem Barryhund genoemd.

In het begin van de 19e eeuw stierven veel honden door ziekte, zwaar weer en inteelt. In 1830 werden enkele van de overgeblevenen gekruist met Newfoundlands, waarmee het eerste lang gecoate ras van de Sint-Bernard-variëteit werd gecreëerd. Het leek erop dat lang haar de hond in zeer koude sneeuw kon beschermen, maar het was een belemmering omdat de sneeuw aan de vacht kleefde. Daarom werden de langharige variëteiten niet gebruikt voor reddingswerk.

St. Bernards werden halverwege de 19e eeuw naar Engeland geëxporteerd en werden eerst de ‘heilige hond’ genoemd. In 1865 werd het ras gewoonlijk Sint-Bernard genoemd en werd het geregistreerd in 1885 door de American Kennel Club. Op dit moment waren hondenliefhebbers in de VS dol op het ras, waardoor de Sint-Bernard in 1900 erg populair was. De hond blijft een van de meest populaire gigantische rassen vandaag.

SLIDING BAR WIDGET 1